donderdag 31 december 2009

Vervolg HT of IHT

Ik heb de full text gelezen van de kleine serie van Labrie aangehaald in "HT of IHT" van 25 augustus. Na een mediane observatieperiode van 15 jaar was er 1 sterfgeval vanwege prostaatkanker (1/57). Voorzover op te maken uit de data was dit ook het enige geval van resistentie-ontwikkeling. De 11 patienten die na 1 jaar off gingen hadden allen PSA stijgingen binnen 1 jaar die weer reageerden op hormonale therapie. Over deze patienten wordt helaas geen verdere informatie gegeven (bleven ze intermitteren?, kregen ze continue therapie?, gingen ze na x jaar weer off?), behalve dan dat geen van hen stierf binnen de observatieperiode van 15 jaar.

De patienten in deze studie kregen allen gecombineerde hormonale therapie (CHT), dwz LHRH analoog plus antiandrogeen. Er zijn talloze studies die de effectiviteit van CHT vergelijken met HT (alleen LHRH analoog). Bijna alle studies gaan over patienten met metastases. De uitkomsten varieren van een licht voordeel voor CHT tot geen voordeel wat betreft 5 jaars overleving, maar dat hoeft niet perse voor deze studiegroep te gelden waar de patienten geen metastases hadden. Een alternatief voor CHT is beginnen met HT en alleen bij onvoldoende respons (langzame PSA daling en/of geen castraatspiegels testosteron) alsnog overgaan op CHT.

Er worden door Labrie geen Gleasonscores van de patienten gegeven. Het is heel goed mogelijk dat een groot aantal patienten met lage Gleasonscores ook zonder de hormonale therapie 15 jaar overleefd zou hebben. Door het niet vermelden van Gleasonscores is het overigens uitstekende resultaat niet goed te wegen. In de Orebro Watchful Waiting Studie was de sterfte aan prostaatkanker 11% na 15 jaar (aanvankelijk niets doen bij lokale prostaatkanker en alleen bij optreden van symptomen behandeling) en de sterfte trad vooral op bij slecht gedifferentieerde tumoren (dwz Gleason 7-8 of hoger, maar de Gleasonclassificatie werd in deze studie niet gebruikt). Mogelijk dat hier het resultaat beter zou zijn geweest als men de slecht gedifferentieerde tumoren direct had behandeld.

In de Japanse studie die ik in het vorige stukje aanhaalde en waar de sterfte met 22% veel hoger was, waren 14% van de tumoren slecht gedifferentieerd. De mediane PSA bij diagnose was 22 ng/ml, waardoor deze groep waarschijnlijk bestond uit redelijk ver gevorderde zij het nog niet gemetastaseerde prostaatkankerpatienten. Het hogere sterftecijfer kan hiermee te maken hebben.

Hoe dan ook, uit de Labrie studie komt naar voren dat bij lokaal prostaatkanker die behandeld wordt met een on periodes varierend van 2,8-11,7 jaar er na 15 jaar bij minder dan 2% van de patienten resistentie optrad. Dit is veel lager dan de percentages resistentie-ontwikkeling bij gemetastaseerde prostaatkanker. Of een dergelijk laag percentage resistentie-ontwikkeling ook geldt voor on periodes korter dan 1 jaar is niet bekend, want niet onderzocht. Op theoretische gronden is de kans op resistentie-ontwikkeling bij IHT echter nog kleiner ( zie eerdere stukjes)

Geen opmerkingen: